۱۳۹۱ اسفند ۲۴, پنجشنبه

سومین نشست افشای نقض حقوق بشر در ایران (شورای حقوق بشر ژنو)


نشست روز جمعه هشتم مارس ، سومین نشست کارزای افشای نقض حقوق بشر در ایران در شورای حقوق بشر ژنو

گزارش آقای محمد جاویدگوانی نماینده ویژه کانون دفاع از حقوق بشر در ایران در اجلاس شورای حقوق بشر ژنو 











احمد شهید ایران را به ادامه نقض حقوق بشر متهم کرد


                                                                                 

احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران با ارائه چهارمین گزارش خود در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو، جمهوری اسلامی را به نقض سازمان یافته و منظم حقوق بشر متهم کرد.
احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، چهارمین گزارش خود را روز دوشنبه ۲۱ اسفند (۱۱ مارس) در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو ارائه داد. وی در این گزارش جمهوری اسلامی ایران را به "نقض سازمان یافته و منظم حقوق بشر" متهم کرد. احمد شهید خلاصه‌ای از گزارش خود را در این جلسه قرائت کرد.
محمدجواد لاریجانی، نماینده ایران در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز که در این نشست حضور داشت، پس از ارائه گزارش از سوی احمد شهید با رد موارد مطرح شده در آن مدعی شد که این گزارش "غیرواقعی و سیاسی" است.
موارد نقض حقوق بشر در ایران در گزارش احمد شهید
گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران در گزارش خود به زندانی کردن فعالان سیاسی، مذهبی و قومی و شکنجه متهمان به هنگام بازجویی و همچنین به ادامه حصر خانگی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی اشاره کرده و آورده است که فشار بر روزنامه‌نگاران و بازداشت و احضار آن‌ها نیز ادامه داشته است.
احمد شهید در همین ارتباط ابراز داشت: «متاسفانه غالب گزارش‌هایی که ظرف سال گذشته به من منتقل شده، نشان می‌دهد که وضعیت افرادی که در ایران طرفدار پیشرفت حقوق بشر هستند و یا کسانی که علیه نقض حقوق بشر اقدام به مستندسازی، گزارش، و یا اعتراض می‌کنند، وخیم است و همچنان رو به وخامت می‌رود. مصاحبه‌ها نشان می‌دهند که اکثر مدافعان حقوق بشر، شامل آن‌هایی که از حقوق زنان، اقلیت‌های مذهبی و قومی، طرفداران محیط زیست، و کارگران و کودکان دفاع می‌کنند، همچنان مورد آزار و اذیت، دستگیری، بازجویی، و شکنجه قرار می‌گیرند و متناوبا با اتهامات مبهم جرایم امنیت ملی روبرو می‌شوند که به نظر می‌آید به منظور تخریب خط مقدم دفاع از حقوق بشر در کشور صورت می‌گیرد.»
احمد شهید همچنین تاکید کرد که برای تهیه گزارش ۷۷ صفحه‌ای خود با ۱۶۹ شاهد از ایران گفت‌و‌گو کرده است.
گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران همچنین با ابراز نگرانی از ادامه نقض حقوق بشر در ایران به فشار بر افرادی که در تهیه گزارش به وی کمک کرده‌اند اشاره کرد و گفت: «در یک مورد، مطابق گزارش‌ها پنج زندانی کرد در زندان ارومیه با اتهام ارتباط با دفتر گزارشگر ویژه و اتهامات دیگر روبرو شده‌اند. طبق گزارش‌ها این زندانیان مورد بازجویی و شکنجه شدید قرار گرفته‌اند تا به ارتباط ادعا شده با من اعتراف نمایند. دولت ایران در نظریات خود در خصوص گزارش من، اصرار دارد که تعقیب قضایی این افراد شامل اقدامات تلافی جویانه نیست. اما من اصرار دارم که مورد هدف قرار دادن این افراد، چه از طریق قضاوت در دادگاه و یا از طریق مجازات فردی در ظرفیت شخصی‌اش برای تعامل با روش‌های خاص سازمان ملل، یک عمل تلافی جویانه اطلاق می‌شود و به صورت جدی فعالیت ابزار حقوق بشر سازمان ملل متحد را تضعیف می‌کند.»
احمد شهید همچنین به پیشرفت‌های ایران در زمینه حقوق زنان اشاره کرد و از جمله دستاوردهایی را در ارتباط با بهداشت و سوادآموزی برشمرد.
وی همچنین به تصویب افزایش مرخصی زایمان زنان در مجلس ایران و تلاش برای برابری دیه زنان و مردان اشاره کرد و علی‌رغم مثبت خواندن این اقدامات تاکید کرد که نقض گسترده حقوق زنان در ایران متوقف نشده و همچنان ادامه دارد.
احمد شهید در ارتباط با موارد نقض‌کننده حقوق زنان در ایران یادآور شد: «گزارش‌هایی در خصوص تصمیمات جدید برای محرومیت زنان از دسترسی به چندین زمینه تحصیلی، موانع جدید برای آزادی حرکت زنان و قوانین موجود که مانع توانایی زنان برای دسترسی به مشاغل تصمیم گیر در دولت می‌شوند، هنوز از مشکلات هستند.»
رد موارد اتهامی در گزارش احمد شهید از سوی نماینده ایران
از سوی دیگر محمدجواد لاریجانی، نماینده ایران در شورای حقوق بشر سازمان ملل با "بی‌اساس و خلاف واقع" خواندن گزارش احمد شهید گفت که ایران با وجود رد گزارش احمد شهید علاقه‌مند به همکاری با سازمان ملل و کشورهای عضو در زمینه حقوق بشر است.
لاریجانی همچنین مدعی شد که گزارش گزارشگر سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، "ناعادلانه، غیرمنصفانه و با انگیزه سیاسی" است و گفت که احمد شهید خود را "به یک فعال سیاسی مخالف حکومت ایران" تقلیل داده است.
لاریجانی گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد را متهم کرد که در تهیه گزارش خود "با یک گروه تروریستی بدنام همکاری داشته است که دستشان به خون ملت ایران آلوده است".
رئیس جلسه در پایان سخنان محمدجواد لاریجانی نسبت به سخنان وی واکنش نشان داد و از نماینده ایران خواست از "حملات شخصی" به گزارشگر ویژه سازمان ملل پرهیز کند.
نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد روز سه شنبه، ۲۲ اسفند نیز ادامه خواهد داشت. در جریان این اجلاس علاوه بر تهیه پیش‌نویس قطعنامه‌ای در محکومیت ایران برای نقض حقوق بشر، اعضای شورا در خصوص تمدید ماموریت گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران نیز تصمیم‌گیری خواهند کرد.


۱۳۹۱ اسفند ۲۲, سه‌شنبه

گزارشی از دومین پنل سازمان غیر دولتی سودویند در حاشیه بیست دومین اجلاس شورای حقوق بشر تاریخ ۶ مارس ۲۰۱۳





در این جلسه که  آقای محمود اخوان اداره آن  را در دست داشتند  ابتدا خانم منیره برادران در مورد وقایعی که در زندان ایران در دهه ۶۰ برایشان اتفاق افتاد صحبت کردند . ایشان در مورد نوع شکنجه و همچنین طریقه اعدام برادرش در چند هفته بعد از دستگیری توضیحاتی دادند ایشان که مدتها در زندان  شدید‌ترین شکنجه‌ها را تحمل کردند  از گونه‌های مختلف شکنجه (روحی‌ و جسمی‌ ) صحبت کردند شکنجه هایی که بعد از بیهوشی یک زن  برای او اتفاق می افتد تا انواع شکنجه ها
 در قسمت دوم آقای  مسعود  علیزاده که بعد از اتفاقات انتخابات  در زندان کهریزک زندانی بود در مورد چگونگی‌ دستگیری و نوع شکنجه و همچنین چگونگی کشته شدن امیر جوادی فر، محسن روح الامینی و چند تن‌ از زندانیان صحبت کرد.   مسعود علیزاده عنوا ن کرد من که فقط به خاطر پس گرفتن رأیی که دزدیده  شده بود به خیابان آمده بودم و در آرامش تمام و سکوت دست به اعتراض زده بودم بازداشت شدم. مسعود گفت من نیز مانند تمام کسانی‌ که دستگیر شده بودند شکنجه‌های شدیدی را تحمل کردم . ساعتها از سقف آویزان شدن به دلیل نگفتن حرفی‌ که از من می‌خواستند  جزئی از شکنجه هایی است که  تحمل کردم . تجاوز ،  شکنجه‌های روحی‌ ،   لخت و عریان کردن پیر و جوان  کنار هم  به قول  مسعود  بازی با شخصیت انسانها  بود
در ادامه آقای مسعود زینالی  برادر سعید زینالی که از سال ۱۳۷۸  در ایران توسط مأموران ربوده شده و تا کنون هیچ اطلاعی در مورد  سعید به خانواده او داده نشده درمورد چگونگی‌ دستگیری مادر و خواهرش که بعد از گذشت چند سال به دلیل بی اطلاعی از وضعیت سعید این اتفاق را رسانه‌ای کرده بودند صحبت کرد .که در پایان جلسه به‌ تماس تلفنی که خانوادهٔ ایشان با مسعود داشتند اشاره شد این خبر که دولت ایران میتواند تنها قبر ایشان را به خانواده سعید نشان دهد  و خانواده ایشان میتوانند از طریق پلیس جنایی پیگیری کنند را  مطرح کرد .
همچنین آقای سام محمودی سرابی نویسنده و روزنامه نگاری که در دوره‌های مختلف توسط وزارت اطلاعات  بازداشت شده بود بعد از شکنجه‌های طاقت فرسا مجبور به مهاجرت به خارج از کشور شد ایشان که در دوره‌های مختلف بازداشت شده است .  او گفت  بعد از ۱۰ سال دوباره به اداره اطلاعات احضار شدم و در بد‌ترین شرایط، زیر شدید‌ترین شکنجه‌ها  از جمله فرو بردن سر در کاسهٔ توالت پر از کثافت ، استعمال نوشابهٔ باز نشده  زمزم ، استعمال شیشهٔ تشتک دار   قرار گرفتم .
من  بار‌ها دست به اعتصاب غذا زدم از اعتصاب غذای تر تا به اعتصاب غذای خشک  که دچار افت شدید فشار خون و تحلیل رفتن قوای فیزیکی‌  شد . که به دلیل بد شدن حالم من را در خیابان رها کردند . دوباره در عاشورای ۸۸ بازداشت  و زیر شدید‌ترین شکنجه‌ها قرار گرفتم  بعد از این هم بار‌ها بازداشت شدم تا اینکه به خارج از کشورآمدم . او دلیل خروج از کشور خود را به دلیل شکنجه هایی که شده است نمیداند بلکه ۱۰ سال ممنوعیت از فعالیت‌های مطبوعاتی  را دلیل خروج از ایران عنوان کرد
در پایان منصور اسانلو بنیانگذار و اولین دبیر سندیکای  شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و یکی‌ از مبارزین  جنبش کارگری در مورد وضیعت خود و اتفاقاتی که برای او افتاد توضیحاتی دادند  ۲۸ آبان ۱۳۸۵  من را در خیابان  با ضرب و شتم بسیار بازداشت کردند و در حالی‌ که خونریزی شدیدی داشتم  من را به بند ۲۰۹  سلول انفرادی برده و  به مدت ۱۰ روز  زندانی کردند  و  بعد از یک ماه  آزاد کردند  دوباره یک بار دیگر در تاریخ ۱۹ آذر ۱۳۸۶  به صورت بسیار بد و با ضرب  شتم  را بازداشت شدم و من را  به اوین بردند در آنجا  بد‌ترین شکنجه‌ها بر رویم صورت گرفت آنها همچنین با آقای مددی و آقای شهابی نیز بدترین شکنجه‌ها انجام دادند . همچنین ایشان در مورد نحوه ی دستگیری بانوانی که به حمایت از کارگران شرکت  واحد بلند شده بودند اشاره کرد . او همچنین در مورد زندان رجایی شهر عنوان کردند که در این زندان هیچ امکاناتی وجود ندارد ودر این زندان اجازه هیچ ملاقاتی داده نمی‌شود همچنین عنوان کرد که با اعضای معترض  سندیکا بد‌ترین برخورد‌ها انجام می‌گیرد
 جاوید گوانی












حضور و سخنرانی آقای احمد شهید در سومین نشست جانبی کارزار افشای نقض حقوق بشر در ایران+ویدئو






روز جمعه  8 مارس, سومین نشست جانبی کارزار افشای  نقض حقوق بشر در ایران در شورای حقوق بشر در شهر ژنو با موضوع ” وضعیت کودکان و زنان ”  برگذار شد

طبق اعلام قبلی  تدارک دهندگان این کارزار ( سودویند )  این نشست با سخنرانی خانم ها مهری جعفری , اعظم بهرامی , ژاله تبریزی , خدیجه مقدم و  رضوان مقدم ؛ همراه بود


در طول این نشست  خانم مهری جعفری با موضوع “زنان و کودکان معلول” ؛  خانم اعظم بهرامی  با موضوع “کودکان و مهاجرت” ؛ خانم ژاله تبریزی  با موضوع ” تبعیض علیه زنان اقلیتهای قومی” ؛  خانم خدیجه مقدم با موضوع ” برابری برای همه زنان “ ؛  خانم رضوان مقدم با موضوع ” زنان در زندان  ” سخنرانی داشتند .

از نکات حائز اهمیت این نشست حضور آقای احمد شهید , گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در خصوص ایران در این نشست جانبی بود که با  شنیدن سخنرانی فعالان ایرانی و نهایتا سخنرانی و گزارش 10 دقیقه ای ایشان همراه شد

در همین رابطه  خانم خدیجه مقدم و محمود اخوان از فعالین حقوق بشر و حاضرین در این نشست گزارش می دهند




سازمان های حقوق بشر به شورای حقوق بشر سازمان ملل: مأموریت گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران را تمدید کنید



10 مارس 2013 (20 اسفند 1391) ـ به گزارش جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران (فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر)، در روز 7 مارس 2013 (17 اسفند1391)، چندین سازمان بین‌المللی و ایرانی حقوق بشری با ارسال نامه‌ای به هیأت‌های نمایندگی دایمی کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو از آن‌ها خواستند در نشست روز 21 یا 22 مارس خود مأموریت گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران را تمدید کنند و نیز براساس قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل و نتیجه‌گیری‌های گزارش‌های اخیر دبیرکل و گزارشگر ویژه قطعنامه‌ای در محکومیت نقضِ نظام‌مند حقوق بشر در ایران به تصویب برسانند. 

عفو بین‌الملل، مجمع آسیایی حقوق بشر و توسعه، موسسه مطالعات حقوق بشر قاهره، اتحاد جهانی مشارکت شهروندان، ابتکار حقوق بشر مشترک المنافع، کنکتاس دیریتوس هومانوس (ارتباط با حقوق بشر)، مدافعان حقوق بشر در شرق و شاخ افریقا، ابتکار حقوق فردی در مصر، آزادی از شکنجه، دیده‌بان حقوق بشر، کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، سرویس بین المللی حقوق بشر، جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، اتحاد برای ایران، شبکه مدافعان حقوق بشر غرب افریقا، و سازمان جهانی ضد شکنجه این نامه را امضا کردند. 

سازمان‌های امضا کننده اعلام کردند که دولت ایران حاضر به همکاری با گزارشگر ویژه سازمان ملل نیست و به این دلیل شورای حقوق بشر به ویژه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری در خرداد 1392 باید خواهان پایان یافتن نقض حقوق بشر در ایران شود و به نظارت دقیق بر وضعیت حقوق بشر در این کشور ادامه دهد. 

گزیده ای از نکات نامه: 

-  گزارشگر ویژه در گزارش خود به نشست 67 مجمع عمومی سازمان ملل به موارد شکنجه روانی و جسمانی، شوک الکتریکی، تجاوز، محاکمه های ناعادلانه، تبعید و ممنوعیت از مسافرت به خارج از کشور ـ که ناشی از تناقض‌های قانونی، پایبند نبودن به حاکمیت قانون و معافیت گسترده از مجازات است ـ اشاره کرده است (1). 

-  گزارشگر ویژه، با وجود اینکه از ورود به ایران محروم است، در فاصله فوریه تا ژوئن 2012، 124 مورد را پیگیری و با 99 نفر گفت‌وگو کرده است. او از سپتامبر تا دسامبر 2012 با 169 نفر در داخل و خارج از ایران مصاحبه کرده است. 

-  ایران درخواست هشت گزارشگر موضوعی ویژه سازمان ملل را برای دیدار از کشور نادیده گرفته است. 

-  از زمان تصویب قطعنامه قبلی در شورای حقوق بشر، گزارشگران ویژه این شورا در 11 مورد بیانیه‌های عمومی در محکومیت نقض حقوق بشر در ایران منتشر کرده‌اند. 

-  نقض حقوق بشر در ایران محدودیت شدید بر آزادی بیان، سرکوب ادامه دار مدافعان حقوق بشر و فعالان، استفاده گسترده از مجازات اعدام، شکنجه، قطع عضو، خشونت و تبعیض علیه زنان و اقلیت‌ها را در بر می‌گیرد. 

-  آزادی بیان، تشکل و اطلاعات به شدت محدود شده است. قانون جرایم رایانه‌ای شرکت‌های تامین خدمات اینترنتی را وادار می‌کند جزئیات استفاده از اینترنت و اطلاعات شخصی کاربران را نگهداری کنند، وبگاه های مختلف را به طور منظم فیلتر نمایند، از سرعت اینترنت بکاهند و بر روی برنامه‌های ماهواره‌ای خارجی پارازیت بفرستند. 

-  منصوره بهکیش، از حامیان مادران عزادار، به اتهام تبلیغ علیه نظام در تیر ماه 1391 به سه سال و نیم حبس تعلیقی به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است. روزنامه‌نگار ژیلا بنی یعقوب در شهریور 1391 به اتهام تبلیغ علیه نظام و اهانت به رییس جمهور برای گذراندن یک سال حبس به زندان رفته است. او به 30 سال محرومیت از روزنامه نگاری محکوم شده است. ده‌ها روزنامه نگار و وبلاگ نگار در زندان‌های ایران به سر می‌برند. 

-  در پی مرگ ستار بهشتی، وبلاگ نگار، در زندان در آبان 1391 که به اعتراض بین‌المللی و داخلی منجر شد، یک کمیسیون مجلس اعلام کرد که تحقیقات در جریان است. اما هنوز نشانه‌ای از رسیدگی به این پرونده در دادگاه‌های ایران به چشم نمی‌خورد. در مهرماه 1391، دکتر مهدی خزعلی، وبلاگ نگار و از منتقدان دولت، به‌دلایل ناروشن دستگیر شد. با وجود دستور قاضی به سپردن وثیقه برای او، مسئولان تاکنون از آزادی او جلوگیری کرده‌اند. او در اعتراض به بازداشت خود در اعتصاب غذا به سر می‌برد و گفته می‌شود بیمار شده است. 

-  در بهمن 1391، گروهی از کارشناسان مستقل حقوق بشر سازمان ملل دستگیری 17 روزنامه‌نگار مستقل و ادامه حبس 40 روزنامه‌نگار دیگر را محکوم کردند (2). دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری، مهدی کروبی و میرحسین موسوی و همسر او زهرا رهنورد از بهمن 1389 بدون اتهام در حبس خودسرانه خانگی به سر می‌برند (3). 

-  عبدالفتاح سلطانی به خاطر تأسیس کانون مدافعان حقوق بشر به 13 سال زندان و 10 سال محرومیت از اشتغال به حرفه وکالت محکوم شده است (4). محمدعلی دادخواه به خاطر مصاحبه با رسانه های خارجی و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر به 9 سال زندان و 10 سال محرومیت از اشتغال به حرفه و تدریس محکوم شده است. نسرین ستوده از شهریور 1389 در حبس به سر می‌برد، چند بار به سلول انفرادی منتقل شده و از ملاقات منظم با خانواده‌اش محروم بوده است. او نیز به شش سال زندان و 10 سال محرومیت از وکالت محکوم شده است. محمد سیف زاده محکومیت دو سال زندان را می‌گذراند و به شش سال زندان دیگر محکوم شده است. محمد صدیق کبودوند، رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، محکومیت 11 سال زندان را می‌گذراند. 

-  به گزارش عفو بین‌الملل، مسئولان ایرانی در سال 2011 بیش از 600 نفر و در سال 2012 بیش از 500 نفر را اعدام کردند. در سال 2012، 55 اعدام در انظار عمومی، در میدان‌های اصلی شهرها و ورزشگاه‌ها انجام شد (5). علاوه بر قتل، تجاوز و جاسوسی، تکرار محکومیت به خاطر مصرف نوشیدنی الکلی، زنا، لواط، قاچاق و نگهداری مواد مخدر، جرایم اقتصادی و امنیتی نیز مستوجب مجازات اعدام هستند. 

-  ایران در اعدام مجرمان نوجوان مقام اول جهان را داراست و بر اساس قوانین، مجازات اعدام در مورد دختران در سن 9 سالگی و پسران در سن 15 سالگی قابل اجرا است. در اواخر سال 2012، بیش از 100 مجرم نوجوان محکوم به اعدام بودند. گزارشگر ویژه در ژوئن 2012، در اطلاعیه‌ای توجه را به محکومیت دو مرد به اعدام به خاطر مصرف نوشیدنی الکلی در بار سوم جلب کرد.

-  قوه قضاییه در این سال موارد رو به افزایشی از مجازات‌های ظالمانه و غیرانسانی مثل قطع عضو را در انظار عمومی اجرا کرد. در تاریخ 23 آبان 1391 ، چهار انگشت دو نفر به اتهام دزدی در استان یزد در انظار عمومی قطع شد (6). در تاریخ 5 بهمن، مقامات انگشتان یک مجرم 29 ساله را در شهر شیراز قطع کردند (7). 

-  زنان ایران با تبعیض قانونی در قانون اساسی، قانون مجازات و قانون مدنی، امور شخصی مربوط به ازدواج، طلاق، وراثت و حضانت فرزند روبرو هستند. چندین دانشگاه دانشجویان دختر را از حضور در تعدادی از رشته ها محروم کردند. 

-  روحانیون معترض شیعه و شیعیان پیرو گروه های غیررسمی و اقلیت های مسلمان، شامل اهل سنت، از تبعیض در زمینه مشارکت سیاسی و اشتغال رنج می برند. پیروان آیین بهایی، دراویش و اعضای کلیساهای خانگی مسیحیان از آزادی دین برخوردار نیستند. فعالیت های فرهنگی اقلیت های ترک زبان آذربایجانی، کرُد، عرب و بلوچ محدود شده است. نیروهای امنیتی از سال 2011 ده ها فعال عرب ایرانی را در خوزستان بازداشت، شکنجه و اعدام کرده اند. در دی و بهمن 1391، چندین بلوچ اعدام شدند و تعدادی زندانی سیاسی کُرد در حال حاضر با حکم اعدام روبرو هستند. 

-  تمدید ماموریت گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر به مسئولان ایران این پیام را خواهد داد که باید به نقض حقوق بشر پایان دهند و به تعهدات بین المللی خود عمل کنند. 

جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران 
(عضو فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر)
lddhi@fidh.org 




____________________________________________




Human rights organisations call on Human Rights Council to renew 

Iran Special Rapporteur’s mandate 

Amnesty International, Asian Forum for Human Rights and Development (FORUM-ASIA), Cairo Institute for 
Human Rights Studies (CIHRS), CIVICUS World Alliance for Citizen Participation, Commonwealth Human Rights Initiative (CHRI), Conectas Direitos Humanos, East and Horn of African Human Rights Defenders
project (EHAHRDP), Egyptian Initiative for Personal Rights (EIPR), Freedom From Torture, Human Rights Watch, International Campaign for Human Rights in Iran, International Federation for Human Rights (FIDH), International Service for Human Rights (ISHR), League for the Defence of Human Rights in Iran (LDDHI), United 4 Iran, West African Human Rights Defenders Network (WAHRDN), and World Organization Against Torture (OMCT) co-signed a letter to Member States of the UN Human Rights Council urging them to renew mandate of the Special Rapporteur on the Situation of Human Rights in Iran and to adopt a resolution condemning the patterns of systematic violations committed in Iran.

Geneva, 7 March 2013 - On 21 or 22 March 2013, the United Nations Human Rights Council (HRC) will vote on the renewal of the mandate of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Islamic Republic of Iran. The situation has continued to deteriorate since the adoption of the last resolution by the Council in
March 2012. Yet the government of Iran has refused to cooperate with the UN Special Rapporteur on Iran. It remains critical that the Human Rights Council affirm that the abuses in Iran should end and continue to mandate an in-depth monitoring of the situation in the country, in particular ahead of the presidential election scheduled for June 2013.

We therefore urge the Member States of the UN Human Rights Council to:
 Support the resolution renewing the mandate of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Islamic Republic of Iran;

 Strengthen the resolution of the Human Rights Council by condemning the patterns of systematic violations committed in Iran and the continued crackdown on dissenting voices and repeated failure to investigate both current and longstanding violations.

In his report to the 67th session of the UN General Assembly, the Special Rapporteur gave a glimpse of “the systematic issues that pose obstacles to the ability of Iran to comply with its international obligations.” The report documented cases of long periods of solitary confinement without charge or access to legal counsel, physical and psychological torture during interrogations such as sleep deprivation, mock hangings, electrocutions, rape, unfair trials, long-term internal exile and long-term activity and travel bans. The Special2 Rapporteur concluded that “these violations are products of legal incongruities, insufficient adherence to the rule of law, and the existence of widespread impunity.”

Despite being once more denied access to the country, the Special Rapporteur had the opportunity to follow 124 cases between February and June 2012. He conducted 99 interviews between February and June 2012, and 169 interviews between September and December 2012 with individuals located inside and outside the
country.1 Despite asserting that it cooperates with the UN human rights mechanisms and standing invitation, Iran has continued to ignore the pending requests for visits by eight thematic Special Procedures. In 2012, Iran replied to only 8 out of 28 Special Procedure communications. Since the adoption of the previous resolution of
the Human Rights Council, Special Rapporteurs of the Human Rights Council released 11 public statements denouncing abuses occurring in Iran.

Patterns of abuses in Iran range from severe restrictions on free speech and a continued crackdown on human rights defenders and activists to an extensive use of the death penalty, torture, amputations, and also violence and discrimination faced by women and minorities.

Exercise of the rights to freedom of expression, association and to information are subjected to severe restrictions. The Computer Crimes Law inter alia compels Internet service providers to document and store the computer histories and personal details of their users, systematically block websites, slow internet speeds and jam foreign satellite broadcasts.

In July 2012, an appeal court sentenced Mansoureh Behkish, blogger and supporter of the Mourning Mothers, to 3.5 years suspended, 6 months custodial of detention for propagating against the regime. In September 2012, authorities summoned journalist Jila Baniyaghoob to serve a one year prison sentence for “spreading
propaganda against the system” and “insulting the president,” and banned her from journalism for 30 years. Dozens of journalists and bloggers are still detained in Iran’s prisons.

The death of blogger Sattar Beheshti in custody, allegedly under torture, in November 2012 sparked domestic and international outrage. A parliamentary committee announced in January that several arrests had been made in connection with Beheshti’s killing. The committee said investigations were ongoing but there are no signs that the case has been taken up by Iran’s courts. In October 2012 security forces arrested a blogger and outspoken critic of the government, Dr. Mehdi Khazali, for unknown reasons. Despite an apparent order by the presiding judge allowing Khazali to post bail, authorities have so far prevented his release. He has been on a hunger strike protesting his detention and is reported to be in ill health.

In February 2013, a group of UN independent human rights experts denounced the arrest of 17 journalists, the majority of whom work for independent news outlets in Iran, and the imprisonment of 40 other journalists. The group of experts warned that “ahead of the June 2013 elections, the recent arrests may serve to reinforce selfcensorship and severely constrict freedom of opinion and expression at a key moment in Iran’s politica development.”2 
Two former presidential candidates Mehdi Karroubi and Mir Hossein Mousavi, and his wife, 
Zahra Rahnavard, have remained under arbitrary house arrest since February 2011 even though no formal 
charges have been brought against them3


Human rights activists continue to be persecuted by the regime. An appeal court sentenced human rights lawyer Abdolfattah Soltani in early June 2012to 13 years in prison and barred him from practicing law for 10 years for establishing the Center for Human Rights Defenders (CHRD), co-founded with Nobel peace laureate


1
Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights in the Islamic Republic of Iran, September 13th, 2012. 
Available at: http://daccess-dds ny.un.org/doc/UNDOC/GEN/N12/508/13/PDF/N1250813.pdf?OpenElement
2
UN experts call on Iran to stop journalist arrests and release those detained. February 5th, 2013. Available at :
http://www.ohchr.org/EN/NewsEvents/Pages/DisplayNews.aspx?NewsID=12967&Lang D=E
3
Opinions adopted by the Working Group on Arbitrary Detention at its sixty-fourth session, 27–31 August 2012 - No.
30/2012 (Islamic Republic of Iran), 
http://daccess-ddsny.un.org/doc/UNDOC/GEN/G12/183/28/PDF/G1218328.pdf?OpenElement

Shirin Ebadi.4
In April, an appeals court informed defence lawyer Mohammad Ali Dadkhah that it had upheld his nine-year sentence on charges related to his interviews with foreign media and membership of the CHRD. He was barred from practice and teaching for 10 years .Authorities have detained lawyer Nasrin Sotoudeh since her arrest in 2010, frequently held her in solitary confinement, and prevented her from regularly meeting or speaking with her family. An appeal court sentenced her to six years’ imprisonment and a 10-year ban on lawyering. Other rights defenders in prison include defence lawyer Mohammad Seifzadeh, another CHRD founder who is currently serving two years and was sentenced to six more years, and Mohammad Sadiq Kaboudvand, the president of the Human Rights Organization of Kurdistan, who is serving an 11-year sentence.

Iran’s use of the death penalty remains a serious concern. According to Amnesty International, the authorities carried out more than 600 executions in 2011 and more than 500 in 2012 – many of them not officially announced by the government. The number of executions by public hangings has also increased dramatically.
According to the Office of the High Commissioner for Human Rights, 55 public hangings took place in 2012.5 The authorities have carried out public hangings in major metropolitan squares as well as sports stadiums. Crimes punishable by death include – along with murder, rape, and espionage, – repeat conviction for alcohol
consumption, adultery, sodomy, and drug trafficking and possession, as well as economic and security offences.

Iran leads the world in the execution of juvenile offenders. Iranian law allows capital punishment for persons who have reached puberty, defined as 9 for girls and 15 for boys. According to Human Rights Watch, in late2012, there were more than 100 juvenile offenders on death row. The Special Rapporteur flagged the case of
two men sentenced to death in June 2012 for consuming alcohol for the third time.

The judiciary in 2012 ordered and implemented an increasing number of cruel and inhuman punishments, suchas limb amputations, in many cases amounting to torture. Many of these sentences were carried out in public and the authorities extensively publicised them, including by circulation of pictures of the amputation act, legitimising the use of cruel, inhumane and degrading punishments before the Iranian public. On November 13, 2012, four fingers of two individuals convicted of theft were amputated in public in Yazd province.6 More recently, on January 24, 2013, authorities amputated fingers of a 29-year-old convict in the city of Shiraz.7

Iranian women continue to face legalised discrimination in the Constitution, penal code, as well as the civil code, personal status matters related to marriage, divorce, inheritance, and child custody. Several universities banned female enrolment in several academic fields.
 Dissident Shi’a clerics and Shi’a-born adherents to informal associations and Muslim minorities, including Sunnis, face discrimination in political participation and employment. The authorities deny freedom of religion 
to adherents of the Baha’i faith, Iran’s largest non-Muslim religious minority, and regularly target Sufis and 
members of Iran’s home church movement. The government has restricted cultural and political activities 
among the country’s Azerbaijani, Turkic-speaking, Kurdish, Arab, and Baluch minorities. Security forces 
detained, tortured, and executed dozens of Iranian Arab activists in south-western Khuzestan province since 
2011; several Baluch were executed in January and February and Kurdish political prisoners were on death row. 
The HRC country mandate has made Iranians both inside and outside the country more aware of human rights standards and facilitated their engagement with the international community. Victims and activists have told
4
Among other cases, an appeal court sentenced human rights lawyer Abdolfattah Soltani in early June 2012 to 13 years in 
prison and barred him from practicing law for 10 years for establishing the Center for Human Rights Defenders (CHRD), cofounded with Nobel peace laureate Shirin Ebadi" http://www.fidh.org/IRAN-United-Nations-Working-Group-12849
5
UN human rights office condemns execution of Iranian juvenile, January 22, 2013. Available at:
http://www.un.org/apps/news/story.asp?NewsID=43980&#.USuRU47nsoR
6
Four Fingers of Two Individuals Convicted of Theft Amputated in Public in Iran, November 16, 2012. Available at:
http://www.iranhumanrights.org/2012/11/amputation_yazd/
7
Amputation Machine, February 7, 2013. Available at: http://www.iranhumanrights.org/2013/02/photo_3/; and original
link for the picture of the amputation machine on the semi-official Iranian news website (ISNA) as follows:
http://fars.isna.ir/Default.aspx?NSID=5&SSLID=46&NID=237764

human rights groups that they see the office of the Special Rapporteur as an objective, critical focal point for documenting rights abuses, and an impartial and reliable channel of communication between victims and the United Nations and its member states.

In this regard, the Special Rapporteur fulfils an important, unique and independent role exposing human rights violations in Iran. As human rights violations in Iran relate to broad and diverse categories of human rights, the mandate of the Special Rapporteur ensures that the full range of such abuses are documented and the
government of Iran made accountable for them. The role of the Special Rapporteur will be even more crucial in bringing particular attention to the human rights dimension in the lead up to the June 2013 elections.

Extending the Special Rapporteur mandate will send an important message to the Iranian authorities that violations should stop and urge them to comply with their international obligations, to restore the dialogue with the international community and to genuinely cooperate with international human rights mechanisms.

The Human Rights Council should also adopt a resolution which condemns the patterns of systematic violations committed in Iran and reflects the concerns expressed by the General Assembly, as well as the conclusions of the reports of the United Nations Secretary-General and of the Special Rapporteur on the situation of Human Rights in Iran.

For these reasons, we urge your delegation to support the adoption of the resolution and the renewal of the mandate of the Special Rapporteur in Iran during the upcoming session of the Human Rights Council in Geneva.
--------------------/
For more information:
FIDH:
press@fidh.org
League for the Defence of Human Rights in Iran (LDDHI)
lddhi@fidh.org

ویدیوی آموزشی؛"زنان ایران و آنچه حق آنهاست!"


۱۳۹۱ اسفند ۲۰, یکشنبه

نشست جانبی 22 مین اجلاس شورای حقوق بشر








 روایت منصور اسانلو از بازداشت و
شکنجه فعالین کارگری+ویدئو

سام محمودی درنشست جانبی 22 مین اجلاس شورای حقوق بشر : بازگویی شکنجه هایم
روایت دردهایی است که درمانی بر آن نیست+ویدئو


مسعود زینالی درنشست جانبی 22 مین اجلاس شورای حقوق بشر : از بیم افشاگری,
خانواده ام را بازداشت کردند+ویدئو



zeinali
<http://exilesactivist.wordpress.com/2013/03/07/%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88
%D8%AF-%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%86%D8%B4%D8%
B3%D8%AA-%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%A8%DB%8C-22-%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%
AC%D9%84%D8%A7%D8%B3-%D8%B4/>فعالان در تبعید : عصر امروز چهارشنبه 6 مارس
دومین نشست جانبی کارزار افشای نقض حقوق بشر در ایران
در شورای حقوق بشر در شهر ژنو با موضوع ” بازداشت خودسرانه , شکنجه و
ناپدید شدن فعالین در ایران” برگذار شد.

آقای مسعود زینالی برادر سعید زینالی ؛ ” دانشجویی که در جریان اعتراضات
دانشجویی پس از حمله به کوی دانشگاه در تیر سال ۱۳۷۸ توسط نیروهای امنیتی
در منزل بازداشت شد و از آن تاریخ خبری از وی در دست نیست ” یکی از
سخنرانان این نشست بودند. ایشان در این سخنرانی ضمن تشریح ماجرای برادرش و
مشکلات خانواده اش ؛ از مقامات عالی شورای حقوق بشر , پیگیری وضعیت جوانان
بسیاری که به سرنوشت برادرش دچار شده اند را درخواست کرد

<http://wp.me/p2lrZ4-1mH> 
sam
<http://exilesactivist.wordpress.com/2013/03/07/%D8%B3%D8%A7%D9%85-%D9%8
5%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA-%D8
%AC%D8%A7%D9%86%D8%A8%DB%8C-22-%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D9%84%D8%
A7%D8%B3-%D8%B4%D9%88%D8%B1/>فعالان در تبعید :عصر امروز چهارشنبه 6 مارس
دومین نشست جانبی کارزار افشای نقض حقوق بشر در ایراندر شورای حقوق بشر در
شهر ژنو با موضوع ” بازداشت خودسرانه , شکنجه و ناپدید شدن فعالین در
ایران” برگذار شد.

آقای سام محمودی سرابی نویسنده و روزنامه نگاری که ابتدا در ۲۱ تیر ماه
۱۳۷۸ به ‌دلیل حضور در اعتراضات دانشجویی کوی‌ دانشگاه ‌تهران و بعد از آن
به دفعات , توسط وزارت اطلاعات و سپاه بازداشت شده , در این نشست به عنوان
یکی از سخنرانان و به صورت ویدئویی از آنچه طی این سالها بر وی گذاشت ؛
روایتمی کند

<http://exilesactivist.wordpress.com/2013/03/07/%d8%b3%d8%a7%d9%85-%d9%8
5%d8%ad%d9%85%d9%88%d8%af%db%8c-%d8%af%d8%b1%d9%86%d8%b4%d8%b3%d8%aa-%d8
%ac%d8%a7%d9%86%d8%a8%db%8c-22-%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%a7%d8%ac%d9%84%d8%
a7%d8%b3-%d8%b4%d9%88%d8%b1/> 


mansoor
<http://exilesactivist.wordpress.com/2013/03/07/%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA
-%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%A8%DB%8C-22-%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D9%84
%D8%A7%D8%B3-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8
%A8%D8%B4%D8%B1-%D8%B1%D9%88/>فعالان در تبعید : عصر امروز چهارشنبه 6
مارس دومین نشست جانبی کارزار افشای نقض حقوق بشر در ایران در شورای حقوق
بشر در شهر ژنو با موضوع ” بازداشت خودسرانه , شکنجه و ناپدید شدن فعالین
در ایران” برگذار شد.

آقای منصور اسانلو از فعالین کارگری که سابقه بارها دستگیری و شکنجه در
زندانهای جمهوری اسلامی را در کارنامه دارد , به عنوان یکی از سخنرانان ,
روایتی دارد بازداشتهای خودسرانه و شکنجه فعالین کارگری در جمهوری اسلامی .
آقای اسانلو از طریق ویدئو در این نشست سخنرانی کردند که فیلم و شرح آن به
شرح زیر است

<http://exilesactivist.wordpress.com/2013/03/07/%d9%86%d8%b4%d8%b3%d8%aa
-%d8%ac%d8%a7%d9%86%d8%a8%db%8c-22-%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%a7%d8%ac%d9%84
%d8%a7%d8%b3-%d8%b4%d9%88%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%d8
%a8%d8%b4%d8%b1-%d8%b1%d9%88/>