فراخوان جلسه ماهانه نمایندگی سوئیس

                              فراخوان جلسه ماهانه نمایندگی سوئیس


                               کانون دفاع از حقوق بشر در ایران


دوستان و همکاران با سلام و خسته نباشید 
با عرض احترام و تبریک به مناسبت سال نو  از تمامی‌ همکاران عزیز در نمایندگی سوئس تقاضا میشود تا در روز جلسه حضور به هم رسانید تا در مورد جلسات سال ۱۳۹۲ و مشکلات پیش رو ساعاتی‌  را در کنار هم به بحث و گفتگو بپردازیم تا در سال جدید با برنامه ریزی بهتری اهدافمان را دنبال کنیم .

  مکان: زوریخ
   
        Glärnischstrasse 10
     8102 Oberengstringen


امکان دسترسی:
     tram13(frankental )   va   bus 308 ya 304  

    زمان:    دوشنبه ۱ آوریل ۲۰۱۳ ساعت ۱۷:۳۰ به وقت اروپای مرکزی 

خوشحال خواهیم شد که: سایر همکاران در کانون دفاع از حقوق بشر در ایران میتوانند از طریق پالتاک (اتاق کانون) در جلسه نمایندگی حضور داشته باشند.


مسئول جلسه:   محمد جاوید گوانی

                         

                     کانون دفاع از حقوق بشر در ایران / نمایندگی سوئیس

نامه شیرین عبادی به احمد شهید در خصوص اعتصاب غذای دراویش در زندان

شیرین عبادی، مدافع حقوق بشر و برنده نوبل صلح در سال ۲۰۰۳ در پی اعتصاب غذای تعدادی از دراویش که در زندان بسر می برند، در نامه ای به احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران، گزارشی در خصوص این افراد را به این مقام سازمان ملل متحد ارائه کرد.
خانم عبادی در نامه خود به آقای شهید با اشاره به سابقه برخورد با دراویش در جمهوری اسلامی ایران، گفته است که دراویش صرفاً به دلیل اعتقادات خود از سوی مأموران حکومتی تحت انواع فشارهای غیر قانونی از قبیل بازداشت، شکنجه، تحقیر، توهین و تهدید قرار دارند و چون نا امید از اجرای عدالت بوده و دادگاهی را برای دادخواهی نمی یابند به ناچار دست به اعتصاب غذا زده اند.
رونوشت نامه این مدافع حقوق بشر برای دفتر آقای "بان کی‌ مون، دبیر کل سازمان ملل متحد"، "دفتر ناوی پیلای، کمیساریای عالی‌ حقوق بشر"، "گزارشگر ویژه آزادی مذهب و عقیده" و "اتحادیه بین المللی وکلای دادگستری" نیز ارسال شده است. 
به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق بشر، متن نامه شیرین عبادی به احمد شهید که در تاریخ ششم فروردین ماه 1392 ارسال شده، به شرح زیر است:
جناب آقای دکتر احمد شهید
گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران
همانگونه که در گزارش های قبلی به اطلاع رسانده ام، تعدادی از دراویش گنابادی به صرف داشتن عقاید مذهبی در زندان بسر می برند. در شهریور ماه 1390، چهار وکیل دادگستری به اسامی مصطفی دانشجو، فرشید یداللهی، امیر اسلامی و امید بهروزی که وکالت تعدادی از دراویش را برعهده داشتند، به همراه سه درویش دیگر به اسامی افشین کرم پور، حمید رضا مرادی سروستانی و رضا انتصاری دستگیر و زندانی شدند. پس از مدتی برای افراد فوق الذکر محاکمه ای ترتیب داده شد ولی آنان به علت اعتراض به صلاحیت دادگاه انقلاب و نیز شیوه غیرقانونی بازداشت خود، از حضور در دادگاه سرباز زده و حاضر به دفاع نشدند. به همین دلیل مسئولان مربوطه برای مجازات و تنبیه بیشتر آنان از تاریخ 26 دی ماه 1391 همگی را به سلول انفرادی منتقل کرده و شرایط بسیار سختی را بر آنان تحمیل کردند.
چون به اعتراض های زندانیان نامبرده و بستگان آنها توجهی نشد، بنابراین دو نفر از دراویش به اسامی صالح الدین مرادی و کسری نوری که قبلا دستگیر شده و در زندان بودند، به دلیل همدردی با وکلای خود، از تاریخ 27 دی ماه 1391 دست به اعتصاب غذا زدند و چون باز هم مسئولان قضایی به اعتراض های زندانیان رسیدگی نکردند، از اول فروردین 1392 اعتصاب خشک خود را شروع کرده و هم اکنون در شرایط جسمی وخیمی بسر می برند.
همچنین در اعتراض به بی توجهی مسئولان زندان و قضات پرونده، از تاریخ اول فروردین 1392 دو نفر دیگر از دراویش گنابادی که در زندان هستند، به اسامی علیرضا روشن و مصطفی عبدی نیز شروع به اعتصاب غذا کردند و احتمال می رود که در روزهای آتی تعداد دیگری نیز به اعتصاب کنندگان ملحق شوند.
جناب آقای شهید
دراویش گنابادی همگی مسلمان و پیرو مذهب شیعه هستند که سابقه آنها به چند قرن قبل باز می گردد. آنها پس از تأسیس جمهوری اسلامی، صرفاً به دلیل اعتقادات خود از سوی مأموران حکومتی تحت انواع فشارهای غیر قانونی از قبیل بازداشت، شکنجه، تحقیر، توهین و تهدید قرار دارند و چون نا امید از اجرای عدالت بوده و دادگاهی را برای دادخواهی نمی یابند به ناچار دست به اعتصاب غذا زده اند که هر لحظه بیم حادثه ناگواری می رود.
گزارشگر محترم
متأسفانه دادگاه های ایران، خصوصاً محاکم انقلاب، استقلال خود را از دست داده و تبدیل به شعبه ای از وزارت اطلاعات شده اند و مسئولیت چنین وضعی مستقیماً متوجه رئیس قوه قضاییه است. 
با اعلام مراتب فوق، خواهشمندم این نامه در پرونده دولت ایران ضبط و هنگام تهیه گزارش و رسیدگی مورد توجه و عنایت قرار گیرد.

با احترام
شیرین عبادی
مدافع حقوق بشر و برنده نوبل صلح در سال ۲۰۰۳
ششم فروردین ماه 1392

رونوشت:
دفتر آقای بان کی‌ مون، دبیر کل سازمان ملل متحد
دفتر خانم ناوی پیلای، کمیساریای عالی‌ حقوق بشر 
گزارشگر ویژه آزادی مذهب و عقیده 
اتحادیه بین المللی وکلای دادگستری

شیرین عبادی در گزارش ماه اسفند 1391 از وضعیت حقوق بشر در ایران

ایران، نماینده مؤدب تری را برای حضور

در جلسات شورای حقوق بشر تعیین کند

شیرین عبادی، مدافع حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل 2003 در ادامه گزارش های ماهانه خود، به بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران در ماه اسفند1391 پرداخت. خانم عبادی در مقدمه گزارش ماه اسفند 1391 به موضوع رفتار نماینده دولت ایران در جلسات شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد پرداخته است. این مدافع حقوق بشر در گزارش خود، رفتار محمد جواد لاریجانی، نماینده دولت ایران در جلسات شورای حقوق بشر را غیر دیپلماتیک و غیر مؤدبانه ارزیابی کرد و از مسئولان دولت ایران خواست تا فرد مؤدب تری را به جای او انتخاب کنند.
برنده جایزه صلح نوبل 2003 در ادامه گزارش خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی منتشر می شود، در سه بخش "حقوق مدنی و سیاسی"، "حقوق اقتصادی و اجتماعی" و "میراث فرهنگی و محیط زیست" به بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران پرداخته است.
خانم عبادی در گزارش اسفند ماه خود با اشاره به بازداشت 21 فعال سیاسی- اجتماعی دگراندیش و همچنین نه روزنامه نگار و فعال فرهنگی در ایران، به ادعای نماینده دولت ایران در نشست شورای حقوق بشر مبنی بر آزاد بودن انتخابات در ایران اشاره و اعلام کرد که صرف نظر از قانون نظارت استصوابی که آزادی انتخابات را خدشه دار می سازد، دو نفر از رقبای انتخاباتی رییس جمهور فعلی، بیش از دو سال است که بدون محاکمه و تفهیم اتهام در زندان بسر می برند و هنوز هیچ ارگان دولتی، مسئولیت دستگیری آنان را برعهده نگرفته است.
این مدافع حقوق بشر همچنین در خصوص مواضع نماینده دولت ایران در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد که گزارش گزارشگر سازمان ملل در مورد زنان را مغرضانه خوانده بود، به جلوگیری از برگزاری مراسم هشت مارس، روز "زن" توسط مقام های امنیتی ایران اشاره کرد.
به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق بشر، متن گزارش ماه اسفند 1391 شیرین عبادی که در اول فروردین ماه 1392منتشر شده، به شرح زیر است:
گزارشی مختصر از وضعیت حقوق بشر در ایران در ماه اسفند 1391
مقدمه
در اسفند ماه 1391 آقای احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر ایران، گزارش خود را در نشست مورخ بیست و یکم اسفند ماه شورای حقوق بشر، ارائه و نسبت به نقض سیستماتیک و گسترده حقوق بشر در ایران ابراز نگرانی کرد. آقای محمد جواد لاریجانی، نماینده دولت ایران نیز با رد این گزارش، آقای شهید را متهم کرد که با استفاده از کمک های دولت آمریکا و با همکاری گروه های تروریستی، گزارش خود را تنظیم کرده است.
برخورد غیر دیپلماتیک و حتی غیر مؤدبانه نماینده دولت ایران، واکنش رییس جلسه شورای حقوق بشر را برانگیخت تا حدی که به او تذکر داده شد که نباید اهانت آمیز صحبت کند.
قسمتی از گزارش آقای شهید، ناظر بر وضعیت نامناسب اقلیت های قومی و مذهبی در ایران است که در گزارش این ماه نیز ملاحظه خواهید کرد که اغلب دستگیری ها و بیشترین احکام اعدام مربوط به اقلیت های ایران است.
آقای لاریجانی با رد گزارش آقای شهید در خصوص وضعیت تبعیض آمیز زنان و مغرضانه خواندن آن، به نسبیت فرهنگی استناد کرد. این در حالی است که علاوه بر قوانین تبعیض آمیزی که در جمهوری اسلامی ایران به تصویب رسیده است، زنان ایران حتی حق ندارند تا هشت مارس، روز زن را جشن بگیرند. بارها تعدادی از فمینیست های ایرانی به همین دلیل دستگیر و زندانی شده اند و هم اکنون بیش از بیست نفر به جرم اعتراض به تبعیض بر اساس جنسیت، در زندان بسر می برند. همچنین محدودیت های جدیدی برای تحصیلات دانشگاهی دختران با عنوان "سهمیه جنسیتی" برقرار شده است.
نماینده دولت ایران همچنین اعلام کرده که انتخابات در ایران همواره آزاد بوده است و به همین علت، گزارش آقای شهید را مخدوش و فاقد اعتبار اعلام کرده است. این در حالی است که صرف نظر از قانون نظارت استصوابی که آزادی انتخابات را خدشه دار می سازد، دو نفر از رقبای انتخاباتی رییس جمهور فعلی، بیش از دو سال است که بدون محاکمه و تفهیم اتهام در زندان بسر می برند و هنوز هیچ ارگان دولتی، مسئولیت دستگیری آنان را برعهده نگرفته است.
آقای لاریجانی، گزارشگر سازمان ملل متحد را متهم می کند که تبلیغ همجنسگرایی کرده است، حال آنکه طبق قانون مجازات اسلامی، عمل لواط (حتی بدون داشتن شاکی خصوصی) جرم است و مجازات مرگ دارد و در برخی از موارد به دستور دادگاه، متهم را در یک گونی پیچیده و از کوه به پایین پرتاب کرده اند تا به عذاب آور ترین وجه، جان بسپارد.
نکته قابل توجه در جلسات جانبی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، شرکت نهادهای مدنی است که توسط وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران تأسیس و با پول دولت اداره می شوند. نمایندگان اینگونه نهادها که خود را مستقل از حکومت معرفی می کنند، در جلسات مختلف حاضر شده، نظم جلسه را بر هم زده و به حمایت از اقدامات دولت جمهوری اسلامی ایران با دیگر سخنرانان درگیری پیش می آورند و گاه با فریاد و فغان بیان می دارند که یکی از گروه های مخالف حکومت، بستگان آنها را ترور کرده است. آنان از آقای شهید گله مند هستند که چرا در این خصوص مطلبی را عنوان نمی کند. باید یاد آور شد که صرف نظر از صحت یا سقم ادعای این گونه افراد، اساساً بررسی عملکرد گروه های اپوزیسیون در سنوات قبل، جزء اختیارات گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد نیست.
دولت جمهوری اسلامی ایران بهتر است به جای توهین و افترا نسبت به گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، به او اجازه ورود به ایران داده و در زمینه تهیه گزارش، همکاری های لازم و قانونی را با این مقام سازمان ملل انجام دهد.
همچنین علاوه بر مطالبی که در بالا بیان شد، خلاصه ای از وضعیت نقض حقوق بشر در ایران در اسفند ماه ۱۳۹۱ در پی می آید. این گزارش بر مبنای اطلاعاتی است که در سایت ها و رسانه های مختلف درج شده و صحت آن به احراز رسیده است و در سه بخش و به 2 زبان فارسی و انگلیسی منتشر می شود.
وضعیت حقوق بشر در ایران در ماه اسفند 1391
بخش اول – حقوق مدنی و سیاسی و فرهنگی
الف- وضعیت فعالان سیاسی – اجتماعی دگر اندیش
1) در این ماه 21 نفر بازداشت شدند که برخی پس از چند روز با وثیقه آزاد شدند. بازداشت شدگان عبارتند از: رضا باوی، سالم براجعه، منصور براجعه، عباس بدوی، امیربدوی، احمد بدوی، محمد مزرعه، ناصر اسدی، احمد حیدری، جاسب عفراوی، ولید مسعودی و خلیل خسرجی- دوازده ده نفر از شهروندان اهوازی-، احمد قبانچی از روحانیون منتقد حکومت، حسین لقمانیان- نماینده مردم همدان در مجلس ششم و رییس شاخه همدان جبهه مشارکت ایران اسلامی- محمد رضا افخمی، هادی احتظاظی، خانم رحیمی و امین فریدیان- چهار فعال سیاسی اهل همدان-، عشرت بستیجانی از حامیان مادران پارک لاله و از زنان خیر و نیکوکار تهران و دختر وی مهسا رضایی و مهدی معتمدی مهر و محمد باقر علوی از اعضای نهضت آزادی ایران.
2) محمد مظفری برای تحمل شش سال و سه ماه و یک روز حبس به زندان اوین منتقل شد.
3) حسن بهزادیان نژاد به 30 ملیون ریال جریمه بدل از حبس و ۱۰ ضربه شلاق، میرطاهر موسوی- استاد دانشگاه و نماینده اسبق مجلس شورای اسلامی- به پنج سال حبس تعزیری در بلوچستان و ده سال تبعید، محمد سیف‌زاده، وکیل دادگستری و عضو شورای عالی نظارت کانون مدافعان حقوق بشر که نزدیک به دوسال است در زندان بسر می برد، به خاطر نوشتن نامه ای خطاب به سید محمد خاتمی به شش سال حبس، حسام (الدین) قربانی- فعال دانشجویی- به بیست ضربه شلاق و پرداخت ۳۵۰هزار تومان جزای نقدی و مصطفی فقه- شهروند مهابادی- به چهار سال حبس محکوم شدند.
4) محمد پارسی، محسن قشقایی، احمدرضا احمدی، اکبر امینی و پژمان ظفرمند به دادگاه انقلاب، ماموستا عبدالسلام گلنواز- یکی از ائمه جماعت اهل تسنن به دادگاه ویژه روحانیت تبریز احضار شدند. همچنین مصطفی تاج زاده، عضو جبهه مشارکت ایران اسلامی که دوران محکومیت خود را در زندان می گذراند، بار دیگر برای اتهامی جدید به بازپرسی دادسرای اوین احضار شد.
5) وضعیت برخی زندانیان سیاسی- عقیدتی همچنان نامناسب گزارش می شود که در این خصوص می توان به فشارهای مضاعف و غیر قانونی به اعزام درمانی مهدی خدایی زندانی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین اشاره کرد که با مخالفت دادستان تهران مواجه شد.
6) مهدی خزعلی، زندانی سیاسی کماکان در اعتصاب غذا بسر می برد و به شدت بیمار و محتاج درمان است. میر طاهر موسوی، استاد دانشگاه نیز که در زندان بسر می برد در اعتراض به عملکرد و سیاست های اتخاذ شده توسط نیروهای امنیتی، دست به اعتصاب دارو زد. همچنین هاشم شعبانی‌نژاد، هادی راشدی، محمدعلی عموری‌نژاد، جابر و مختار آلبوشوکه، شهروندان اهوازی محکوم به اعدام و رحمان عساکره که به ۲۰ سال حبس محکوم شده است در اعتراض به شرایط خود، دست به اعتصاب غذا زدند.
7) انتقال ضیا نبوی که دوران محکومیت خود را در زندان می گذراند، به زندان انفرادی اداره اطلاعات اهواز منتقل شد.
8) وثیقه بیست میلیون تومانی مسعود نور محمدی از متهمان حوادث پس از انتخابات سال 1388 که از ايران خارج شده است، توقيف شد.
ب- وضعیت فعالان فرهنگی، کتاب و مطبوعات، نویسندگان و روزنامه نگاران
1) در این ماه علاوه بر فعالان سیاسی و دگر اندیش که در بند "الف" نامشان قید شد، تعداد 9 نفر از فعالان فرهنگی، نویسندگان و روزنامه نگاران نیز بازداشت شدند که برخی پس از چند روز با وثیقه آزاد شدند. بازداشت شدگان عبارتند از: محمد جواد روح، احسان مازندرانی، مسعود کردپو، خسرو کردپور،علیرضا آقایی راد و قاسم احمدی- شش روزنامه نگار- و کیهان عزیزی و داوود غفاری دو فعال فرهنگی- ادبی و محمدمهدی امامی ناصری- مدیرمسوول روزنامه مغرب-.
2) عباس درویش توانگر، روزنامه نگار بازجویی شد. محمد نوری زاد، مستندساز و نویسنده به دادگاه احضار شد.
3) هیئت نظارت بر مطبوعات، مجوز انتشار روزنامه "مغرب" را لغو کرد.
4) از برگزاری كنسرت شبانه و جشنواره "ورزش و تفریح" در بوشهر ممانعت به عمل آمد. همچنین با حضور "فاطمه معتمد آریا"، سینماگر در بوشهر و برگزاری نشست با فیلم سازان این شهر مخالفت شد.
5) گذرنامهٔ کامبوزیا پرتوی و مریم مقدم، دو سینماگر ایرانی، پس از شرکت در جشنواره سینمایی برلین و هنگام ورود به کشور توقیف و آنان ممنوع الخروج شدند.
پ- سایر موارد نقض حقوق بشر
1) در ماه اسفند تعداد 14 نفراعدام شده اند: سرپرست دادگاه عمومی بخش ترکمانچای از اعدام دو نفر در این شهر خبر داد. این مقام قضایی اتهام این افراد را قتل عنوان کرد. دادستان عمومی و انقلاب ساری از اعدام یک نفر خبر داد. این مقام قضایی اتهام این فرد را حمل و نگهداری مواد مخدر اعلام کرد. (ل .ج)، (ن.ش)، (ع .ن)، (ح.الف)، (پ.م)، (ح.الف)، (ع.م) و (ع.ت) در شیراز و (ر- خ) در سمنان اعدام شدند. رسانه های وابسته به دولت ایران از جمله خبرگزاری مهر، اتهام این افراد را حمل و نگهداری مواد مخدر اعلام کردند. (س-ج)، (ش- ر)، (ک- ا) و (ی- ب) در گچساران اعدام شدند. رسانه های وابسته به دولت ایران اتهام این افراد را تجاوز به عنف اعلام کردند.
2) از تدریس محمد ضیمران و احسان شریعتی در دانشگاه آزاد- واحد علوم و تحقیقات- حصارک جلوگیری به عمل آمد. همچنین سید جاوید آل داود، رئیس هیات مدیره انجمن حمایت از حیوانات به علت ارائه یک پایان نامه دانشگاهی و همچنین مصاحبه با رسانه های داخلی و خارجی، به سه ماه انفصال از خدمت محکوم شد.
3) پیام شکیبا از ادامه تحصیل درمقطع کارشناسی ارشد محروم شد. سیداحمد حسینی از دانشگاه اخراج شد.
4) جمع زیادی از پزشکان وابسته به جریان منتقد نظام برای شرکت در ششمین انتخابات سازمان نظام پزشکی رد صلاحیت شدند.
5) نيروهای حراست دانشگاه آزاد شهرکرد، کليه وسايل دفتر انجمن اسلامی دانشجويان این دانشگاه را ضبط و دفتر اين تشکل دانشجويی را تصرف کردند.
6) قطع "وی پی ان" و پایین آوردن سرعت اینترنت به منظور ایجاد محدودیت برای دسترسی به اینترنت در این ماه بسیار چشم گیر و گسترده بود.
7) مقام های حکومت ایران از تشکیل هرگونه جلسه و گردهمایی به منظور بزرگداشت هشت مارس، (روز زن) ممانعت به عمل آوردند.
بخش دوم – حقوق اقتصادی و اجتماعی
1) وضعیت اقتصادی در ایران همچنان نامناسب گزارش می شود. گزارش های رسمی حکایت از آن دارد که هزینه یك زندگی عادی ۶ برابر حداقل مزد كارگران است؛ یعنی در بهمن‌ماه سال جاری حداقل هزینه یک خانواده چهار نفره بالغ بر ۲۵ میلیون ریال بوده است. این در حالی است که رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس گفت که وزارت بهداشت با کسری بی‌سابقه ۴۵۰۰ میلیارد تومانی رو به رو است.
2) در خصوص وضعیت کارگران نیز می توان به موارد زیر اشاره کرد: دو هزار و ۳۰۰ کارگر کارخانه‌های نورد لوله صفا و پروفیل ساوه در سه ماه گذشته حقوقی دریافت نکرده‌اند. معوقات حقوقی حدود ۱۵۰۰ کارگر شرکت صنعتی دریایی ایران (صدرا) در چهار ماهه گذشته پرداخت نشده است. تعدادی از کارگران کارخانه قند و تصفیه شکر اهواز حدود ۲۶ ماه است که حقوقی دریافت نکرده اند.
3) یک مقام کارفرمایی از خودسوزی یک کارگر معدن در استان اصفهان خبر داد. روزنامه خراسان نیز خبر داد که یک زن جوان حدودا ۳۵ ساله کارتن خواب در پارک باغ آلو در مشهد بر اثر سرما جان باخت.
4)علی آزادی، وفا قادری، خالد حسینی، بهزاد فرج‌اللهی و حامد محمود نژاد، ۵ فعال کارگری و عضو کمیته‌ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌ های کارگری و شریف ساعد پناه از اعضای هیات مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران بازداشت شدند.
5) مقام های قضایی به محمد جراحی، فعال کارگری با توجه به تشخیص قطعی بیماری سرطان بدخیم اجازه بستری و مداوا ندادند.
6) مسئولان "مدرسه‌ی فاطمه زهرا" در شهرستان مریوان از دانش‌آموزان مبلغ صد هزار تومان وجه نقد مطالبه کرده اند اما تعدادی از دانش‌آموزان به دلیل بی‌بضاعتی و عدم پرداخت وجه مطالبه شده توسط اداره‌ آموزش و پرورش از ادامه تحصیل محروم شدند.
7) وزیر آموزش و پرورش از پرداخت نشدن پاداش پایان خدمت 25 هزار بازنشسته فرهنگی خبر داد.
بخش سوم- میراث فرهنگی و محیط زیست
اخبار منتشر شده از میراث فرهنگی و محیط زیست در اسفند ماه نیز همچنان نشان از نامناسب بودن وضعیت این حوزه دارد.
1) آمارها نشان می‌دهد که روند تخریب جنگل‌های ایران طی سال های اخیر به اندازه‌ای بالا بوده که سطح آنها از 3.9 میلیون هکتار به 1.8 میلیون هکتار رسیده است.
2) خاک ایران به اسم صادرات غیرنفتی به فروش می رسد.
خاتمه
در پایان این گزارش ماهانه، توجه مسئولان دولت جمهوری اسلامی ایران را به این نکته جلب می کنم که باید با گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد همکاری کرده و به او اجازه ورود به ایران را دهند. همچنین در صورت سفر، سلامت و امنیت او را تضمین کنند. در ضمن نماینده مؤدب تری که با موازین حقوق بین الملل و به خصوص ضوابط حقوق بشر آشنا باشد را برای حضور در جلسات شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، تعیین کنند.
شیرین عبادی
مدافع حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل 2003
اول فروردین 1392
توضیح: علاقه مندان می توانند برای کسب اطلاعات بیشر در خصوص این گزارش به سایت ها و خبرگزاری های زیر مراجعه کنند: خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، خبرگزاری رسمی ایران (ایرنا)، خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، خبرگزاری فارس، خبرگزاری مهر و باشگاه خبرنگاران جوان و سایت های کانون مدافعان حقوق بشر، جرس، الف، کمیته گزارشگران حقوق بشر، ندای آزادی، بازتاب، هرانا، قانون، کلمه، محبت نیوز، سنی آنلاین، کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، مجذوبان نور، ملی- مذهبی، موکریان، ندای سبز آزادی، رادیو زمانه، رادیو فردا و بی بی سی.

پیوست فراخوان جلسه 7 آوريل 2013

ھمکاران و مسئولين محترم کانون دفاع از حقوق بشر در ايران

با سالم و درودھای صميمانه
جلسه عمومی ماھيانه کانون دفاع از حقوق بشر در ايران در روز يکشنبه 7 آوريل 2013 ساعت 16.00 بوقت اروپای مرکزی
در فضای مجازی پالتاک اتاق کانون بشرح زير برگزار خواھد شد.

1. خوش آمدگوئی و خير مقدم و اعلام برنامه اين ماه توسط مسئول جلسه آقای مقدم(5 دقيقه)

2. بررسی مصوبات جلسه قبل توسط آقای حيدری ( 10 دقيقه )

3. گزارش نمايندگی ھا توسط مسئولين و بررسی عملکردآنان توسط اعضاء (40 دقيقه)
نمايندگی ھای الدنبورک-برمن، ھانوفر، ھامبورک، کيل، گيسن، سوئيس، ترکيه، سوئد، اشتوتگارت، (ھر نمايندگی 4 دقيقه)

4. گزارش امور اينترنتی و بررسی عملکردآن توسط اعضاء آقای کياھی ( 5 دقيقه )

5. گزارش کميته ھا توسط مسئولين ھر کميته و بررسی عملکرد آنان توسط اعضاء (30 دقيقه)
کميته دفاع از حقوق زنان، کميته دفاع از حقوق کودک و نوجوان، کميته دفاع از حقوق پيروان اديان، کميته دفاع از حقوق جوان و
دانشجو، کميتهدفاع از حقوق اقوام و ملل ايرانی، کميته روابط عمومی (ھر کميته 5 دقيقه)

6. گزارش امور فرھنگی و پژوھشی و بررسی عملکرد آن توسط اعضاء آقای بھرخو (5 دقيقه)

7. گزارش بخش صدا و تصوير و بررسی عملکردآن توسط اعضاء آقای علی ياری (5 دقيقه)

8. گزارش امور پژوھشی و بررسی عملکرد آن توسط اعضاء آقای صفائی (5 دقيقه)

9. گزارش سردبير ماھنامه و بررسی عملکردماھنامه توسط اعضا خانم منظری ( 5 دقيقه )

10. گزارش مالی و بررسی آن خانم اميری ( 5 دقيقه )

11. گزارش ھيئت رئيسه و بررسی عملکردآن توسط اعضا ( 20 دقيقه )
صدر ھيئت رئيسه، قاتم مقام و مسئول نمايندگيھا و کميته ھا، عضو ھيئت رئيسه و مسئول امور اداری، مالی و امور فرھنگی و
پژوھشی، (ھر عضو ھيئت رئيسه 6 دقيقه)

12. پيشنھادات ھمکاران و بحث گفتگو و نتيجه گيری در خصوصآن ھا ( 50 دقيقه )

يادآوری:

1 . حضور بموقع شما باعث برگزاری منظم جلسه خواھدگرديد

2 . ھمکاران محترم پيشنھادات و انتقادات خود را در زمان الزم بيان کرده تا زمان جلسه طبق روال پيش بينی شده برگزار
شود.

3 . مسئولين نمايندگی ھا موظف به اطالع رسانی به اعضا خود می باشند و بديھيست حضور کليه اعضا، در اين جلسات
ضروری است.


کميته روابط عمومی

اگر مجازات اعدام در ترکیه لغو نشده بود،

اگر مجازات اعدام در ترکیه در سال 2002 لغو نشده بود، امروز عبدالله اوجالانی نبود که فرمان صلح به هوادارانش بدهد، و مردم ترکیه اعم از کرد و ترک می‌بایست برای سالیان نامعلومی هم‌چنان هزینه سنگین خونریزی‌های ناشی از ادامه برخوردها و تنش‌های نظامی در منطقه کردستان را بپردازند
دیروز (اول فروردین) در دیار بکر بزرگ‌ترین شهر کردنشین ترکیه جشن بزرگی بر پا بود. سدها هزار نفر از ساکنان منطقه در مرکز شهر اجتماع کرده بودند و به رقص و پایکوبی پرداختند. این جشن فقط به خاطر نوروز نبود. مردم در این محل جمع شده بودند تا در این عید بزرگ پیام عبدالله اوجالان رهبر زندانی حزب کارگران کرد ترکیه (پ‌ک‌ک) را بشنوند، و وقتی نمایندگان پارلمان ترکیه از حزب «آشتی و دموکراسی» پیام صلح و آشتی اوجالان را خواندند جمعیت یکپارچه به هیجان در آمد و مردم نوروز سال جدید را با امید به آینده‌ای صلح‌آمیز جشن گرفتند.
اوجالان در پیام خود از اعضای مسلح پ‌ک‌ک خواسته است که سلاح‌های خود را خاموش کنند و از خاک ترکیه خارج شوند. به گفته او زمان آن رسیده است که به سیاست اولویت داده شود و خواسته‌های مردم کرد از راه‌های سیاسی دنبال گردد. او در عین حال تأکید کرده که این به معنای پایان یافتن مبارزه نیست و بلکه آغاز شیوه‌ای نو از مبارزه است که تا تحقق حقوق همه‌ی مردم و استقرار دمکراسی ادامه خواهد یافت.
تنها مردم دیار بکر نبودند که از این پیام استقبال کردند. رهبری پ‌ک‌ک که در شمال عراق مستقر است نیز به نوبه خود آمادگی خود را برای اعمال آتش‌بس به صورتی که در پیام اوجالان آمده اعلام کرده است. و بدین ترتیب جنگ خونین و فاجعه‌باری که نزدیک 30 سال بین پ‌ک‌ک و دولت ترکیه جریان داشته و ده‌ها هزار نفر تلفات نظامی و غیر نظامی از خود بر جای گذاشته است می‌رود که وارد مرحله‌ای سیاسی بشود و روند صلح و آشتی بین کردها و دولت و مردم ترکیه آغاز گردد.
ولی اوجالان کیست و از کجا این پیام سرنوشت‌ساز را به مردم رسانده است؟ او از سال 1999 که به وسیله یک گروه کماندویی ترکیه در کنیا دستگیر و به ترکیه برده شد در زندانی انفرادی در جزیره امرالی ترکیه به سر می‌برد. اوجالان که برای 15 سال مبارزه مسلحانه و خونینی را علیه دولت ترکیه رهبری کرده بود در دادگاه به اعدام محکوم شد و افکار عمومی جامعه ترک و به خصوص خانواده‌های سربازان و غیر نظامیان ترکیه که در درگیری‌ها یا حملات نیروهای پ‌ک‌ک کشته شده بودند بر اعدام هر چه سریع‌تر او فشار وارد می‌آوردند. در این شرایط اعدام اوجالان قطعی به نظر می‌رسید و هر زمان احتمال اعدام او مطرح بود.
ولی دولت ترکیه به رغم این که به شدت علیه پ‌ک‌ک می‌جنگید و کمترین رغبتی برای کنار آمدن با خواست‌های مردم کرد نشان نمی‌داد در اعدام اوجالان تعلل کرد. دولت ترکیه تشخیص داده بود که کشتن اوجالان گرچه ممکن است احساسات انتقام‌جویانه خانواده‌های قربانیان ترک را ارضا کند ولی در مقابل میلیون‌ها کرد ستمدیده طرف‌دار او را به خشم خواهد آورد و به آتش انتقام بزرگ‌تری در بین آنان دامن خواهد زد. شاید هم این اندیشه در بین دولتیان جا افتاده بود که با زنده نگهداشتن اوجالان روزی ممکن است بتوان از موقعیت و نفوذ او برای پایان بخشیدن به خون‌ریزی بهره گرفت - نتیجه‌ای که از کشته او هرگز به دست نمی‌آمد.
ترکیه از مدتی پیش از این جریان خواستار پیوستن به اتحادیه اروپا بود و یکی از شرایط تأمین این خواست بهبود وضع حقوق بشر، به خصوص حقوق اقلیت کرد، و لغو مجازات اعدام بود. مجازات اعدام در آن هنگام در ترکیه وجود داشت و گر چه در اکثر موارد محکومان به اعدام به دلایل مخففه از این مجازات رهایی می‌یافتند در مورد آقای اوجالان به سختی می‌شد دلیلی برای تخفیف حکم پیدا کرد. دولت ترکیه در یک دو راهی بزرگ قرار داشت: یا در برابر فشار افکار عمومی، و به خصوص خانواده‌های قربانیان ترک، حکم اعدام اوجالان را به اجرا بگذارد و عواقب خونین آن را بخرد یا راه حلی حقوقی برای جلوگیری از این کار پیدا کند.
این راه حل فقط در لغو مجازات اعدام وجود داشت - با وجود مجازات اعدام، خودداری از اجرای حکم اعدام کسی که از دید غالب در بین ترک‌ها مسئولیت خون هزاران نفر را به عهده داشت هیچ قابل توجیه نبود. و دولت ترکیه با استناد به خواست اتحادیه اروپا که لغو مجازات اعدام را از شرایط عضویت در این اتحادیه قرار داده بود توانست این قانون را در پارلمان ترکیه به تصویب برساند. و به این ترتیب، ترکیه نه فقط گامی بزرگ به سوی پیوستن به جامعه انسانی «ضد اعدام» برداشت و بلکه امکان حرکت تاریخی امروز را برای 14 سال پس از آن واقعه حفظ کرد.
کافی است بیندیشیم اگر آن روز عبدالله اوجالان اعدام شده بود اکنون برای چند و چندین سال دیگر مبارزه خونین پ‌ک‌ک و دولت ترکیه ادامه می‌یافت و چه بسا هزاران نفر دیگر باید در خاک و خون می‌غلتیدند. و چه کشورهای دیگری (به خصوص ایران) که با اعدام و کشتار رهبران سیاسی نیروهای مخالف خود (اعم از مسلح و نامسلح) امکانات صلح و آشتی را در آینده از بین برده‌اند و به آتش جنگ و درگیری دامن زده‌اند. آیا، فی‌المثل، کشتن رهبران پیاپی حزب دموکرات کردستان ایران (قاسملو و شرفکندی) به دست مأموران جمهوری اسلامی بهترین زمینه‌ساز بروز و رشد سازمان‌های مسلح (مانند پژاک) و درگیری‌های خونین در منطقه کردستان ایران نبوده است؟ و آیا اعدام عبدالملک ریگی به خون‌ریزی‌های بیشتر نینجامیده است؟ او به طرف‌دارانش پیام داده بود که عملیات مسلحانه را قطع کنند و آنان پاسخ مثبت داده بودند، ولی وقتی رژیم او را اعدام کرد آنان به انتقام خون او عملیات خود را از سر گرفتند.
زنده نگاه داشتن عبدالله اوجالان یکی از ارزنده‌ترین اقدامات دولت وقت ترکیه و آینده‌نگری آن در جهت منافع ملی ترکیه بوده است. این کار تنها با لغو مجازات اعدام عملی بود. در غیر این صورت هیچ راه توجیه‌پذیری برای خودداری از اعدام کسانی مانند او که در دادگاه مسئول خون‌ریزی‌های زیادی شناخته شده‌اند وجود نداشت. اگر مجازات اعدام در آن هنگام در ترکیه لغو نشده بود، این امکان وجود داشت که در طول سال‌های بعد با عوض شدن دولت‌ها و شرایط، حکم اعدام او به اجرا در آید. تنها راه تضمین این که روند صلح بین دولت ترکیه و پ‌ک‌ک روزی مانند امروز آغاز شود لغو مجازات اعدام در ترکیه در سال 2002 بود.
و چه طعنه‌آمیز که امروز نخست‌وزیر اسلام‌گرای حاکم در ترکیه در عین این که سعی دارد از فرصت پیش آمده برای صلح به نفع خود بهره سیاسی بگیرد اندیشه بازگرداندن مجازات اعدام را در سر می‌پروراند! آیا او که امروز از مجازات اعدام برای کسانی که به گفته او در «حملات تروریستی» نقش داشته‌اند سخن می‌راند اندیشیده است که اگر آن روز این ئوع مجازات بر قرار بود عبدالله اوجالان مشمول چنین حکمی شده بود و امروز او وجود نداشت که فرمان صلح به هوادارانش بدهد - و در نتیجه، ترکیه تحت حکومت او می‌بایست برای سالیان نامعلومی هم‌چنان هزینه سنگین خونریزی‌های ناشی از ادامه برخوردها و تنش‌های نظامی در منطقه کردستان را بپردازد؟
 حسین باقر زاده  شنبه 3 فروردين 1392

hbzadeh@btinternet.com
http://www.facebook.com/HosseinBagherZadeh

Published from gooya news {http://news.gooya.com}
Copyright © 2009 news.gooya.com
All rights reserved for the original source

لاهيجی: قوانين ايران در مجازات اعدام "سخاوتمندند"

تارنمای فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر گفتگویی با عبدالکریم لاهیجی، نايب رئيس فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و رئيس جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران، به زبان فرانسوی انجام داده است. گزارش تارنمای رادیو زمانه از این گفتگو را در زیر می خوانید. 

******* 

عبدالکريم لاهيجی در گفت‌گويی با تارنمای فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر درباره تمديد مأموريت احمد شهيد، قانون مجازات اسلامی و افزايش فشارها در آستانه انتخابات رياست جمهوری يازدهم در ايران سخن گفت. 

نايب رئيس فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و رئيس جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران، در اين گفت‌وگوی تازه که يکم فروردين‌ماه منتشر شده در رابطه با تمديد مأموريت احمد شهيد، گزارشگر ويژه حقوق بشر ايران از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل گفت: "از سال‌ها پيش وضعیت حقوق بشر در ایران به دلیل نقض حقوق و آزادی‌های اساسی در این کشور در دستور کار مجمع عمومی و دیگر نهادهای سازمان ملل قرار دارد. اما در شرايط کنونی به دليل تشديد نقض حقوق بشر در ايران مأموريت گزارشگر ويژه سازمان ملل که در سال ۲۰۱۱ انتخاب شد، از اهميت ويژه‌ای برخوردار است." 

احمد شهيد، وزير امور خارجه پيشين مالديو، ۲۷ خرداد ۱۳۹۰ به‌عنوان گزارشگر ويژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ايران انتخاب شد و تاکنون چندين گزارش از وضعيت حقوق بشر در ايران ارائه داده که هر بار با برخوردهای شديد جمهوری اسلامی روبه‌رو شده است. 

ايران پس از گذشت نزديک به دو سال از انتخاب احمد شهيد هنوز به وی اجازه نداده است تا به‌منظور بررسی وضعيت حقوق بشر در ايران از اين کشور ديدار کند. 

عبدالکريم لاهيجی افزود: "ادامه مأموريت گزارشگر سازمان ملل برای قربانیان نقض حقوق بشر، خانواده‌های آن‌ها و حتی برای ما، تنها راه فشار به مقامات ایرانی برای ترک سیاست سرکوبشان است." 

اين حقوقدان در مورد وضعيت مدافعان حقوق بشر که در زندان‌های ايران به‌سر می‌برند گفت ايران "يکی از بزرگ‌ترين زندان‌های جهان" برای فعالان حقوق بشر است. 

به‌گفته عبدالکريم لاهيجی از سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) پس از اعتراضات مردمی به نتايج دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در ايران، بسياری از دستگيرشدگان از فعالان حقوق بشر، وکلا و روزنامه‌نگاران بودند که پشت درهای بسته ناعادلانه محاکمه شدند. 

لاهيجی گفت: "۱۰ وکيل، نزديک به ۳۰ روزنامه‌نگار و ده‌ها فعال مدنی در حال حاضر در زندان به‌سر می‌برند. نسرين ستوده، عبدالفتاح سلطانی، محمد سيف‌زاده و محمدعلی دادخواه، وکلای زندانی، به دليل دفاع حقوقی از زندانيان سياسی، به شش تا ۱۱ زندان محکوم شده‌اند." 

وی با تأکيد بر اين‌که در شرايط کنونی مدافعان حقوق بشر در ايران هيچ حاشيه امنی برای فعاليت خود ندارند، افزود: "سرکوب به شکل سيستماتيک صورت می‌گيرد و افراد متعهد برای دفاع از حقوق بشر يا بايد شکنجه را بپذيرند يا تبعيد." 

نايب رئيس فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر در مورد قانون مجازات اسلامی گفت اين قانون چندين بار مورد اصلاح قرار گرفته که تاکنون هنوز اين اصلاحات عملی نشده‌اند. 

وی این اصلاحات را "فرصت بزرگ از دست رفته" خواند و گفت: "به‌رغم توصيه مکرر نهادهای مختلف سازمان ملل، بسياری از کشورهای در چارچوب بررسی دوره‌ای جهانی حقوق بشر و بسياری از سازمان‌های غيردولتی، قانون جديد به‌عنوان يکی از «سخاوتمندترين» قوانين در مورد صدور مجازات اعدام باقی خواهد ماند." 

لاهيجی با بيان اين‌که "ايران هنوز به اعدام افراد زير سن قانونی پايان نداده است"، گفت: "مجازات مرگ در ايران نه‌تنها برای جرايم عمومی بلکه برای قاچاق مواد مخدر و حتی آزار و اذيت نيز صادر می‌شود." 

وی افزود: "به همين خاطر است که از پنج سال پيش تاکنون، هر سال در ايران دست‌کم ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر اعدام می‌شوند." 

عبدالکريم لاهيجی در مورد آزادی‌های سياسی در آستانه انتخابات رياست جمهوری يازدهم در ايران گفت: "وضعيت در حال حاضر بحرانی در ماه‌های اخير رو به وخامت گذاشته است." 

اين مدافع حقوق بشر ضمن اشاره به اين‌که افراد دستگيرشده در اعتراضات ۱۳۸۸ همچنان در زندان به‌سر می‌برند و ميرحسين موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد نيز از دو سال پيش همچنان در حصر خانگی هستند؛ به فشارهای اخير بر روزنامه‌نگاران ايران و دستگيری آن‌ها به جرم ارتباط با رسانه‌های خارجی پرداخت و گفت: "تمامی اين فشارها و ارعاب‌ها برای آن صورت می‌گيرند تا رويدادهای سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) تکرار نشوند." 

يازدهمين دوره انتخابات رياست جمهوری ايران هم‌زمان با چهارمين انتخابات شورای شهر در ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ برگزار خواهد شد و طی آن هفتمين رئيس‌جمهور ايران انتخاب می‌شود. 

انتخاب احمد شهید، به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل برای ایران

 

 

 

  

محمد جاوید گوانی _ ژنو

 

جمعه ۲۲ مارس ۲۰۱۳ در سازمان ملل ژنف در آخرین روز بیست و دومین نشست شورای حقوق بشر؛ قطعنامه شورای حقوق بشر در رابطه با وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران با حداکثر آرا تصویب شد و احمد شهید دوباره به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل در ایران منصوب شد.

احمد شهید با ۲۶ رای موافق ۱۷ رای ممتنع و ۲ رای منفی‌ به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل در ایران در پست خود باقی‌ ماند.